ಪವಿತ್ರ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆ

ಈಜು ಗುರು ಶ್ರೀ ರೋಹಿತ್ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಿಂದ ಈಜು ಕಲಿತು ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಪ್ಯಾರಾ ಈಜು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ದೀಪ ಅವರು ಮೂರು ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು. ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮಾ ದಿನದಂದು ಗುರುವಿಗೆ ಲೇಖನದ ಮೂಲಕ ನಮನ …

ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆ – ನನ್ನೊಳಗಿನ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಟ್ಟ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ನಮನ “ಗುರು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಗುರು ವಿಷ್ಣುಃ, ಗುರು ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ” ಈ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಕೇಳುತ್ತಾ ಬೆಳೆದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಲು ನನಗೆ ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಯಿತು.

ಇಂದು ನನಗೆ ಗುರು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಮಲಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವವರು ಗುರು. ನಮ್ಮ ಭಯವನ್ನು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯವನ್ನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಸಾಧನೆಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವವರು ಗುರು.

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಗುರುಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನನಗೆ ಕೇವಲ ಈಜು ಅಥವಾ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಬದುಕುವುದನ್ನೇ ಕಲಿಸಿದರು. ನಾನು ಇಂದು ಯಾರಾಗಿದ್ದೇನೋ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಅವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿ, ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿವೆ. ಅಂತಹ ಅನೇಕ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ದಿನಗಳು

ಅಂತಹ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ನೆನಪಾಗುವವರು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಈಜು ಗುರು ಶ್ರೀ ರೋಹಿತ್. ದೈಹಿಕ ಸದೃಢತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಈಜನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಕ್ರೀಡೆ ಇರಬೇಕು. ಕ್ರೀಡೆ ದೇಹವನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಜು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪಯಣವಾಯಿತು.

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಈಜುಕೊಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ನನಗೆ ನೀರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಈಜು ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂಬ ಅರಿವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರೋಹಿತ್ ಅವರು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ನಡೆಸಿದರು. ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುವುದರಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಟ್ರೋಕ್‌, ಉಸಿರಾಟದ ವಿಧಾನ, ದೇಹದ ಸಮತೋಲನ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಲಿಸಿದರು.

ನೀರನ್ನು ಹೆದರದೆ, ಅದನ್ನು ನಂಬಲು ಕಲಿಸಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವರೇ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಪ್ಯಾರಾ ಈಜು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಅಲ್ಪ ಅನುಭವದೊಂದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ನಾನು ಮೂರು ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದೆ.

ಆ ಮೂರು ಪದಕಗಳು ಕೇವಲ ಪದಕಗಳಲ್ಲ. ಅವು ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಜನ್ಮವಾಗಿದ್ದವು. ಅವು ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಜನ್ಮ. ಅದರ ನಂತರದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು.

ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ರೋಹಿತ್ ಸರ್ ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ತೆರಳಿದರು. ಅವರ ನಿರ್ಗಮನ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಖಾಲಿತನವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಈಜನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ನನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ತರಬೇತಿ ನೀಡಬಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ಗುರು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗುರು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದರು—ಶ್ರೀ ಮನೋಹರ್.
ಅವರು ನನಗೆ ಈಜನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಈಜಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದರು.

“ಮೀನಿನಂತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಜಾರಬೇಕು.”

“ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಚಲಿಸಬೇಕು.”ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತವೆ. ಅವರು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬದಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಬದಲು, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಲಿಸಿದರು.ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ಯಾರಾ ಈಜು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆಯಿತು.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಮುನ್ನ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ತಂಗಿದ್ದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಈಜುಕೊಳದಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆಯಲು ಹೋದೆ. ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಈಜಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನನಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಆ ದಿನ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿರಾಶೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಸಿಂಧಿಯಾ ಸರ್ ನನಗೆ ತಮ್ಮ ಈಜುಕೊಳದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಉದಾರವಾಗಿ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಈಜಿನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿದ್ದಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಅನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ಯಾರಾ ಈಜು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಇಂದು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ನಿರಾಶೆಯ ಘಟನೆ ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದು ಒಂದು ವಿಷಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೋಧಿಸಿ, ಅವರೊಳಗಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊರತರಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ನನ್ನನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ಗುರುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಅಂಗವೈಕಲ್ಯವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವನ್ನು ಕಂಡರು. ನಾನು ಗೆದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕದಲ್ಲೂ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ, ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾಲಿದೆ.

ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಈಜು ತರಬೇತುದಾರರ ಬಳಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನೂ ಎರಡು ತರಗತಿಗಳಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು “ಅಂಗವಿಕಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ” ಎಂದು ಅಲ್ಲ, “ಈಜುಗಾರ್ತಿ” ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಗುರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ಅವನ ಮಿತಿಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಅವನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದಾಗಲೇ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ.
ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ನೀರು ಒಂದು ವರ.

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಓಡುವುದು, ಜಿಗಿಯುವುದು ನನಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀರು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು. ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವನ್ನು ಹೊರತಂದಿತು.

ಸಂಗೀತ – ಮತ್ತೊಂದು ಆತ್ಮಯಾನ

ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಗೀತವೂ ಮತ್ತೊಂದು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನೀಡಿತು. ನನ್ನ ಮೊದಲ ವಯೋಲಿನ್ ಗುರು ಶ್ರೀಮತಿ ಸುಮಾ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಂ. ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಬಳಿ ವಯೋಲಿನ್ ಕಲಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಓದಿನ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು. ಎಂಡಿಎಸ್ ಮಾಡುವಾಗ ಮತ್ತೆ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ.ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ಶುಲ್ಕವನ್ನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ವರಾಜತಿಯನ್ನು ಕಲಿತು ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. ಅವರು ನನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಗಿಂತ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಿಸಿದರು. ಅದು ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಕನ ಗುಣ.

ನಂತರ ಕೂರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ರಮೇಶ್ ಅವರ ಬಳಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅವರ ಬೋಧನೆಯ ಶೈಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಪಾಠ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುವವರೆಗೆ ಮುಂದಿನ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಆಗ ಅದು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿರಾಶೆ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಸದನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಸಾಹ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.ಆದರೆ ಇಂದು ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ— ಅವರು ನನಗೆ ವೇಗವನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟರು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗುರುಗೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಶಿಕ್ಷಣದ ತತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ಅವರ ತತ್ವ ಶಿಸ್ತು, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ. ಇಂದು ನನ್ನ ಸಂಗೀತದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮ ಅಡಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಕೃತಜ್ಞತೆ.

ನಂತರ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ಶ್ರೀಮತಿ ಸರೋಜಾ ಸುಧಾಕರ್. ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಸಂಗೀತದಂತೆ ಮಧುರ. ಅವರ ಮನೆ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪುಟ್ಟ ನಂದನವನದಂತಿತ್ತು.
ಅವರು ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿ, ವಯಸ್ಕರಾಗಲಿ—ಯಾರಿಗೂ “ಇಲ್ಲ” ಎನ್ನದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವದಿಂದ ಕಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪಾಠ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಹೊಸ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ಎಂದಿಗೂ ನಿರಾಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಜೂನಿಯರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಳಾದೆ. ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ತಮ್ಮದೇ ಕೀಬೋರ್ಡ್ ಅನ್ನು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ನೀಡಿದರು. ಅವರಂತಹ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಶಿಕ್ಷಕರು ವಿರಳ.

ಇಂದು ನಾನು ಶ್ರೀಮತಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಸರ್ಕಾರ್ ಅವರ ಬಳಿ ಸಂಗೀತ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮೂಲದವರಾದ ಅವರು ಯುವ ಸಂಗೀತಗಾರ್ತಿ, ವೀಣಾ ವಾದಕಿ ಹಾಗೂ ಸಂಶೋಧಕಿ. ಸಂಗೀತವೆಂಬ ಮಹಾಸಾಗರದ ಆಳವನ್ನು ಅರಿಯುವ ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಒಂದು ದಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಕನಸು ನನ್ನದು. ಅದೂ ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ನನಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.

ಗುರುಗಳೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಬೆಳಕು

ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಒಂದು ಸತ್ಯ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗುರು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾರೋ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕೊಟ್ಟರು.
ಯಾರೋ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು.
ಯಾರೋ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.
ಯಾರೋ ಸವಾಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಬೆಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ ನಾನು ಭೇಟಿಯಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಂದಲೂ ಏನಾದರೂ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ.
ಒಂದು ಸುಂದರ ಮಾತಿದೆ :

“ಶಿಷ್ಯ ಸಿದ್ಧನಾದಾಗ ಗುರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ.”

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ನಾನು ಪಡೆದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಧನೆಯ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮವಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನ ಗುರುಗಳ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ.

ಗುರು ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಮಗೇ ಕಾಣದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಗುರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಗುರುಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ, ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗುರುವಿಗೂ ನನ್ನ ಅನಂತ ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಣಾಮಗಳು.

ನಾನು ಇಂದು ಏನಾಗಿದ್ದೇನೋ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪಾಲಿದೆ. ನಾನು ಗೆದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕದಲ್ಲೂ…ನಾನು ಹಾಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ವರದಲ್ಲೂ…ನಿಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

ಶಿರಸಾ ನಮಾಮಿ.

• ದೀಪ ವಿ – ದಂತ ವೈದ್ಯರು, ಲೇಖಕರು, ಬೆಂಗಳೂರು.