ಈ ಕವಿತೆಯು ಮಾನವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇರುವ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಅನುಭಾವನೆಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುತ್ತದೆ. – ಶಿವ ಪ್ರಕಾಶ್ ಭಟ್ ಕೆ ಅವರ ಕವನವನ್ನು ತಪ್ಪದೆ ಮುಂದೆ ಓದಿ…
ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ತೆರೆಯುವ ಈ ಕಣ್ಣು,
ಜಗದ ಚಿತ್ರಣ ಅರಿತು ಮಿಂಚುವ ಮಣ್ಣು.
ಮಾನವ ಹೃದಯದ ಭಾವಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ,
ನಗುವಿನಲ್ಲೂ, ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟಿತ.
ಸಂತೋಷ ಸೌರಭ ಹಚ್ಚಿ ಮಿಣುಕುವ ಕಣ್ಣು,
ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರ ಸೆಲೆಯಲಿ ತುಂಬುವ ಕಣ್ಣು.
ಪ್ರೀತಿಯ ನೋಟದಲ್ಲಿದೆ ತಣ್ಣನೆಯ ಚಿತ್ತರಿಸುವ ಮಾಯೆ,
ಕ್ರೋಧದ ಕಿಡಿಯಲಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇದಯೆ.
ಸಾಗರದಂತೆ ಅಗಾಧ, ಆಕಾಶದಂತೆ ಅಪಾರ,
ಸಾವಿರ ಭಾವಗಳ ಸಂಕೇತ ನೀಡುವ ಸುಂದರ ತಾರ.
ಜ್ಞಾನದ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ಮನವ ಬೆಳಗುವ ಮೋಡಿ,
ಪರಿಸರದ ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುವ ಹಾದಿ.
ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೇಳುವ ಮೌನ ಮಾತುಗಳು ಅಮೂಲ್ಯ,
ಮೌನದಲ್ಲಿಯೂ ಪಲುಕುವ ನುಡಿಗಳ ಕೋಶದಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಕೃತ್ಯ.
ಹೃದಯದ ಹಗುರ ಭಾವಗಳ, ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಕ್ಷಣಗಳ,
ನೋಟದ ಮೂಲಕ ಮಾತಾಡುವ, ಮಾನವನ ಕಣ್ಣು ಎಂಬ ಜಾಣ.
- ಶಿವ ಪ್ರಕಾಶ್ ಭಟ್ ಕೆ
