ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಭಾಷೆ ಬಾರದ ಊರು, ಅವರ ಭಾಷೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಇರಲಿ ಓದುವುದು ಹೇಗೆ ?… ಆ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದಳು…ಮುಂದೇನಾಯಿತು ಕಿರಣ ಭಟ್ ಹೊನ್ನಾವರ ಅವರ ಅನುಭವದ ಕಥನ, ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು… ತಪ್ಪದೆ ಓದಿ…
ತ್ರಿಷೂರ್ ನ Itfok ನಾಟಕೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಿಂದ ಸೆಮಿನಾರ್, ಮುಖಾಮುಖಿ, ನಾಟಕಗಳು ಅಂತ ಅಲೆದು ಸುಸ್ತಾಗಿ, ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನೋಣ ಅಂತ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ರಷ್ ಇಲ್ಲದ ಹೋಟೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ‘ಆಪ್ಪಂ’ ಗೆ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ನಾನು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಿಂದ ಜನ ಬಂದು ಹೋಗುವುದೆಲ್ಲ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಕುಳಿತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕು. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ, ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿ ಹೋಟೆಲ್ ಒಳಹೊಕ್ಕರು. ಆ ಹೆಂಗಸು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ನೋಡುತ್ತ, ಏನನ್ನೋ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಂತೆನಿಸಿತು. ನೋಡುತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಆಕೆ ತನ್ನ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ಟೇಬಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಳು. ನನಗೂ ಆಕೆಯನ್ನ ನೋಡಿದ ನೆನಪು ಕುತೂಹಲ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಿಂಡಿ ಬಂತು. ತಿಂಡಿ ತಿಂದು, ಕೊಳಗದ ಗಾತ್ರದ ಗ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಟೀ ಕುಡಿದು ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ. ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಅವರತ್ತ ನೋಡಿದೆ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಏನೋ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಎನಿಸಿತು. ನೇರವಾಗಿ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋದೆ. ” ನಮಸ್ಕಾರ” ಎಂದೆ.” ನಮಸ್ಕಾರ, ಕೂತ್ಕೊಳ್ಳಿ” ಅಂತ ಹೇಳಿ ಎದುರಿಗೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮಾತು ಆರಂಭಿಸುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಆಕೆ
” ಸರ್, ಈಗ ಮಲಯಾಳಂ ಓದೋಕೆ ಬರತ್ತಾ?” ಅಂತ ನಕ್ಕಳು..ನನಗೆ ನೆನಪಾಗಿ ಹೋಯ್ತು…
ನಾನು ಎರ್ನಾಕುಲಂಗೆ ಹೋದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳವು. ನನಗೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾತಾಡಲು ಕಲಿತಿದ್ದ ಹರಕು ಮುರಕು ಮಲಯಾಳಂ ಬರ್ತಿತ್ತು. ಓದೋದಕ್ಕೆ ಬರ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಾಟಕ ನೋಡಿ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಸಾಕಷ್ಟು ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು . ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ‘ಆಲುವಾ’ ಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಜನರಿದ್ದರು. ಒಂದು ಯುವ ಜೋಡಿ, ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಈಕೆಯೂ ಒಬ್ಬಳು.
ಬಸ್ ಗಳು ಬುರು ಬುರು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನನಗೋ ಬಸ್ ಬೋರ್ಡ ಓದೋಕೆ ಬರಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಬಸ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ನಾನು ಕೇಳಿ ಬಸ್ ಹತ್ತುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಗಳೆಲ್ಲ ಅಷ್ಟು ಧಾವಂತದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ಇದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ಗಂಡಸಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ” ಆಳುವಾ ಬಸ್ ಬಂದ್ರೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ನನಗೆ ಬೋರ್ಡ ಓದೋಕೆ ಬರಲ್ಲ” ಎಂದೆ. ಆತ ಆಯ್ತು ಅಂತ ತಲೆಯಲ್ಲಾಡಿಸಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅವರ ಬಸ್ ಬಂತು. ಆ ಗಂಡಸು, ನನ್ನನ್ನು ಬಸ್ ಗೆ ಹತ್ತಿಸುವ ಜವಾವ್ದಾರಿಯನ್ನ ಈ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ವಹಿಸಿ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟ.
ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ನಾವು ಮೂವರು ಮಾತ್ರ. ಈ ಹೆಂಗಸು, ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ನಾನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಈಕೆಯ ಬಸ್ ಬಂತು. ಪಕ್ಕದವಳು ” ನಿನ್ನ ಬಸ್ ಬಂತು, ಹತ್ತು, ಹತ್ತು” ಅಂತಿದ್ದರೆ ಈಕೆ, ” ಇವರಿಗೆ ಬೋರ್ಡ್ ಓದೋದು ಕಷ್ಟ. ಇವರನ್ನ ಬಸ್ ಹತ್ತಿಯೇ ನಾನು ಹೋಗೋದು..” ಅಂತ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಹೋಗ ಬೇಕಾದ ಬಸ್ ಗಳು ಪಾಸ್ ಆಗ್ತಾನೇ ಇದ್ದವು. ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನ ಬಸ್ ಹತ್ತಿಸಿಯೇ ಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದಂತಿತ್ತು.
ಅಂತೂ ನನ್ನ ‘ ಆಲುವಾ’ ಬಸ್ ಬಂತು. ಹತ್ತಿ, ಹತ್ತಿ ಅಂತ ಗಡಿಬಿಡಿ ಮಾಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಸ್ ಗೆ ಹತ್ತಿಸಿದಳು. ಆಕೆಗೊಂದು ಕೈ ಮುಗಿದು, ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ ಹೇಳಿ ನಾನು ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ.
ತಾನು ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಬೇಗ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಈಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಸ್ ಹತ್ತಿಸಿ ಹೋಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಂಥ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಗಂಟೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾದಿದ್ದಳು!
ಇಂದು ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಳು.
‘ ಮಹಿಳೆ ಎಂದರೆ ಮಹಿಳೆಯೇ’
ಮಹಿಳೆಯರಿಗೊಂದು Salute!
- ಕಿರಣ ಭಟ್ ಹೊನ್ನಾವರ
